Decydując się na łączenie ze sobą elementów ocynkowanego systemu rynnowego warto zastanowić się, jak to zrobić, aby nie uszkodzić rynien, a także, by zapewnić im możliwie jak najbardziej szczelne połączenie. Szczelność w przypadku systemów rynnowych ma niebagatelne znaczenie, a decydują o niej właśnie połączenia między ich elementami. Szacuje się, że trwałość rynien ocynkowanych wynosi od około 80 do około 120 lat. To bardzo długi czas, dlatego aby cały system rynnowy był równie trwały jak jego elementy, ważne jest, aby połączenia cechowały się jak największą szczelnością i wytrzymałością.

Stal ocynkowana

Pokrywanie stali warstwą ocynku wynika z chęci zabezpieczenia jej przed korozją. W związku z tym, że powłoki ocynkowane nie wymagają dodatkowej konserwacji chętnie stosuje się je do produkcji rynien, które ze względu na, przeważnie ukryte, umiejscowienie trudno byłoby takim pracom poddać. Samo ocynowanie rur nie wystarczy jednak, by trwale zabezpieczyć miejsce przed ewentualną nieszczelnością. Ważne są także połączenia pomiędzy tymi rurami.

Połączenia między elementami długimi

Jak już wiadomo, o trwałości i szczelności systemu rynnowego decydują nie tylko same elementy długie, ale przede wszystkim połączenia pomiędzy nimi. Najpopularniejsze sposoby łączenia ze sobą rynien ocynkowanych to lutowanie oraz klejenie. Każda z tych technik może być skuteczna. O ile klejenie sprawdza się przede wszystkim tam, gdzie chcemy połączyć ze sobą kilka różnych stopów metali, których lutowanie byłoby niemożliwe, to lutowanie będzie bardzo skuteczne w przypadku łączenia takich samych metali. Warto dodać, że klejenie jest sposobem nieco droższym niż lutowanie, dlatego w przypadku, jeśli możemy sobie pozwolić na lutowanie, warto wybrać tę metodę.

Lutowanie rynien ocynkowanych

Aby wytworzyć mocne i bardzo szczelne połączenie pomiędzy rynnami ocynkowanymi warto użyć metody jaką jest lutowanie. Polega ono na łączeniu metali za pomocą stopu, jakim jest lut. Warto pamiętać, że aby uzyskać trwałe połączenia należy użyć lutu, którego temperatura topnienia jest niższa niż temperatura topnienia ocynku. Przykładowo, temperatura topnienia lutu użytego w przypadku rynien wykonanych z blachy ocynkowanej wynosi od 183 °C aż do  190 °C. Dobrze jest zwrócić uwagę na to, żeby lutowane rynny nachodziły na siebie z odpowiednim zakładem. Zadbamy wtedy o szczelność i wytrzymałość połączenia. 10-15 mm to optymalna szerokość zakładu, jaka powinna być w przypadku takich połączeń. Natomiast, jeśli chodzi o szerokość szczeliny lutowniczej, to nie powinna ona przekraczać 0,5 mm. W innym przypadku lutowanie mogłoby okazać się mniej trwałe.

Zasada działania

W momencie, gdy nasza lutownica jest już odpowiednio nagrzana należy przyłożyć pobielony grot kolby do wcześniej przygotowanego zakładu. Dzięki dostarczonemu ciepłu ocynk nagrzeje się do temperatury, w której zacznie się topić. Lut zgromadzony na czubku kolby stopi się i pokryje szczelinę pomiędzy dwoma złączonymi rurami ocynkowanymi. Płyn lutowniczy odprowadzi resztę tlenku metalu i wyparuje, a sole, które są w nim zgromadzone, skrystalizują się i utworzą ochronną warstwę, która będzie dodatkowym zabezpieczeniem dla naszego połączenia. W tym czasie roztopiony lut rozpuszcza sole i przesuwa je ze sobą wypełniając dzięki temu szczelinę, która zostaje całkowicie uszczelniona. Aby mogło wystąpić naturalne patynowanie trzeba usunąć pozostałe resztki topnika przy pomocy zwilżonej szmatki.

Źródło: Plastmo.pl – rynny plastikowe